با پیچیدهتر شدن ابعاد جنگهای نوین و انتقال میدان تقابل از عرصه نظامی به حوزههای رسانهای، اطلاعاتی و اقتصادی، نقش روابط عمومی شرکتهای صنایع راهبردی وارد مرحلهای حساس و تعیینکننده شده است؛ مرحلهای که در آن انتشار هر خبر، تصویر یا داده میتواند فراتر از یک اطلاعرسانی ساده، پیامدهای امنیتی و اقتصادی گستردهای به همراه داشته باشد.
کارشناسان حوزه ارتباطات و امنیت اطلاعات معتقدند در شرایط جنگ اقتصادی و تهدیدات ترکیبی، شرکتهای فعال در حوزههای انرژی، پتروشیمی، فولاد، حملونقل، صنایع سلولزی و زیرساختهای حیاتی، بیش از گذشته در معرض رصد و تحلیل شبکههای اطلاعاتی و رسانههای معاند قرار دارند. بر همین اساس، روابط عمومیها ناچارند میان دو ضرورت مهم یعنی «شفافیت و پاسخگویی» و «صیانت از امنیت اطلاعات» توازن برقرار
کنند.بررسیها نشان میدهد امروزه حتی انتشار اطلاعاتی مانند ظرفیت تولید، جزئیات فنی خطوط تولید، زمان اجرای پروژهها، اطلاعات زنجیره تأمین، تصاویر تأسیسات حساس یا معرفی برخی نیروهای کلیدی میتواند در کنار یکدیگر به دادههای قابل تحلیل برای سرویسهای اطلاعاتی دشمن تبدیل شود. موضوعی که اهمیت مدیریت هوشمند اطلاعات در فضای رسانهای را دوچندان کرده است.
در همین حال، متخصصان تأکید دارند سکوت کامل رسانهای نیز نمیتواند راهکار مناسبی باشد؛ چراکه عدم اطلاعرسانی بهموقع ممکن است موجب شکلگیری شایعات، کاهش اعتماد عمومی، نگرانی کارکنان و سوءاستفاده رسانههای خارجی شود. به اعتقاد آنان، راهکار مؤثر، حرکت به سمت «شفافیت هدفمند و مدیریتشده» است؛ رویکردی که در آن اطلاعات عمومی، امیدآفرین و غیرحساس منتشر میشود اما دادههای راهبردی و امنیتی تحت کنترل باقی میماند.در این چارچوب، انتشار گزارشهای کلی از رشد تولید، اقدامات مسئولیت اجتماعی، روایتهای انسانی از تلاش کارکنان، برنامههای توسعهای بدون ذکر جزئیات حساس و تأکید بر توان داخلی، میتواند ضمن حفظ روحیه عمومی، به تقویت تصویر صنعت ملی و اقتصاد مقاومتی کمک کند.
کارشناسان همچنین بر ضرورت تشکیل کمیتههای مشترک میان روابط عمومی، حراست و مدیریت ارشد در صنایع بزرگ تأکید دارند تا فرآیند انتشار اخبار و محتواها با دقت بیشتری انجام شود. آموزش مستمر کارکنان درباره امنیت اطلاعات و تهدیدات رسانهای نیز از دیگر الزامات مطرحشده در این حوزه است.
تحلیلگران معتقدند در شرایط فعلی، روابط عمومی دیگر تنها یک ابزار تبلیغاتی یا اطلاعرسانی نیست، بلکه بخشی از ساختار پدافند نرم و امنیت اقتصادی کشور محسوب میشود؛ جایگاهی که در آن هر جمله، تصویر یا آمار میتواند یا به تقویت اعتماد و آرامش جامعه کمک کند یا به ابزاری برای جنگ روانی و اطلاعاتی علیه کشور تبدیل شود.
روابط عمومی شرکتهای صنایع محور در دوران جنگ و تنش، نه دیگر یک وظیفه صرفاً ارتباطی، بلکه یک مسئولیت امنیت ملی است.
هر تصمیم برای انتشار یا عدم انتشار اطلاعات باید با آگاهی کامل از پیامدهای احتمالی آن اتخاذ شود. سکوت مطلق نه امکانپذیر است و نه مطلوب، اما افشای بیرویه نیز میتواند فاجعهبار باشد.
راه حل، توازن هوشمندانه میان شفافیت و امنیت است. این توازن نیازمند فرهنگسازی، آموزش، چارچوبهای مدون و همکاری میانبخشی است. در نهایت، روابط عمومی باید بفهمد که در عصر جنگ اطلاعاتی، هر کلمه، هر عدد و هر تصویر میتواند سلاحی دوبل باشد: یا ابزاری برای تقویت روحیه ملی و اطمینانبخشی به جامعه، یا دستآویزی برای دشمن. انتخاب درست میان این دو، نه تنها هنر روابط عمومی، بلکه وظیفهای ملی است که باید با مسئولیت و دقت کامل انجام شود.
کارشناس روابط عمومی و ارتباطات: محمد مهدی سلاح ورزی
